Imágenes de páginas
PDF
EPUB

πινον η κατα το παθος οικονομια, αυτης ουν επινοιας δια! ρουσης το κατα φιλανθρωπιαν μεν ηνωμένον, τα δε λογα διακρινομενον· οταν μεν το υπερκειμένου και υπερεχον παντα νουν, &c. as before. (Justiniani Imperator. Edictum. Concil. vol. iii. p. 300.)

45. The old traveller Cosmas Egyptius supplies us with, we will say, an indeterminate citation in the following curious passage.

Ανομια γαρ οντως μεγαλη το αθετειν τα λογια του Θεου, και αντικρυς αυτων το σφαιρικον σχημα το ουρανω δωρεισθαι. Οι τοιουτοι γαρ ου δυνανται προσδεχεσθαι την μακαριαν ελπιδα, και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου Θεου και σωτήρος ημών Ιησου Χριστου, ος εδωκεν εαυτον υπερ ημων: ουτε βουλoνται ακουσαι μετα πιστων εξ ύψους προκαλουμένου του δεσποτου Χριστου, Δευτε οι ευλογημένοι του πατρος μου, κληρονομήσατε την ετοιμασμένην υμιν βασιλείαν απο καταβολης κοσμου (Μatt. XXV. 34.) αλλ' αει κατα την υποληψινπλανώμενοι αστατατω φορα περιφερονται συν τη εαυτων σφαιρα, παυλαν τουτων μη ελπιζοντες ποτε γενεσθαι. (Christiana Opinione de Mundo, p. 155.)

46. The text occurs in another place in Cosmas, but not more to our purpose than in the former instance.

Και παλιν, προσδεχομενοι την μακαριαν ελπιδα, και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου Θεου και σωτηρος νμων Ιησου Χριστού και παλιν, ει ουν συνεγερθητε τα Χριστο, τα ανω ζητειτε: (Col. iii. 1.) This is all a chain of scriptu

ral

ral quotations (among which, besides the above, are Heb. vi. 17. Phil. iii. 13, &c.) to prove that, , ETTE TIS κρειττων ζωη, ισχυρα και ουρανιος, μεθ' ορκου, παρα Θεσυ παραγγελλομενη (p. 252.).

47. In the Questiones of Anastasius we have the folIowing, in a section under the title, Του αγιου Βασιλείου, εκ των ασκητικων. I did not, however, meet with the place in St. Basil.

.

Μη γενοιτο δε ήμας καυχασθαι ει μη εν τω ονοματι Ιη. σου Χριστου του μεγαλου Θεού και σωτηρος των ψυχων ημων. οτι αυτο πρεπει δοξα νυν και αει, και εις κ.τ.λ. (p. 124.) Though indeed this cannot properly be called a quotation from St. Paul, yet for our purpose, it is nearly equivalent to it.

48. The following passages from Maximus Confessor may come under the same description.--- Και παρατιθεμενος Χριστω το μεγαλω θεώ και ποιητή των όλων

μη

διαλειπους: (Vol. ii. p. 17.) and again, παραγινομένου κατα την δευτέραν αυτου παρουσιαν εξ ουρανων δηλαδη μετα δοξης πολλης του μεγαλου θεου και σωτηρος υμών Ιησου Χρισ

See also same vol. p. 36, 114, 195, &c.

[ocr errors]

του.

[ocr errors]

49. Theodorus Studites also evidently borrows his expressions from our text, in the following passage;

Εσει γαρ ησθετο ο Σατανάς εν προθυροις είναι την μακαριαν ελπιδα και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου θεου και σωτηρος ημων Ιησου Χριστου, μειζους των αιρεσεων αναπτει τας

φλογας.

Ε

[ocr errors]

Chocyas (Epistol. lib. ii. 15. p. 103). Also the title of his 112th Homily, in the Latin translation, runs thus: " De supremo die et adventu illustris Dei ac Servatoris Jesu Christi.” (p. 251.) Compare (p. 135.) where he exhorts his hearers to meditate“ cujusmodi adventus prelustris Dei et Servatoris, futurus.”

50. The Scholia of Joannes Damascenus are silent on the whole of this passage: but Oecumenius's Commentary is as follows.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Που νυν εισιν οί των ανοσιων δογμάτων εφευρεται, οι φασιν ότι ο Χριστος ου Θεος; η οτι ελαττων του πατρος και

ωδε γαρ φανερως και ΘΕΟΝ ΜΕΓΑΝ τον Χριστον ομολογει το δε μεγας ου προς τινα θεον μικρον αντιδιαιρειται' απαγε: αλλα απολυτως ούτως μέγας, ου μειζον τι ουκ αν τις επινοησειεν. (Vol. ii. p. 296.)

[ocr errors][ocr errors][merged small]

51. On the clause ουχ αρπαγμoν ήγησατο το ειναι ισα Dew (Philip. c. ii. v. 6.) Theophylact subjoins this com

ment.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Ορας την ισότητα. Πως ουν συ λεγεις ότι μειζων ο Πατης,

ο δε αίος ελατίων; Αλλ' ορα την ανοητον αυτων ενστασιν. Μικρος, φασι, Θεος αν ο Υιος, ουχ ήρπασε το ειναι ισα το μεγαλο θεω. Πρωτον μεν ουν, ποια γραφη διδασκει μας μικρον και μεγαν θεον και ταυτα γαρ Ελληνων εισιν. Οτι δε και ο γιος μέγας θεος, ακουε Παυλου και την επιφανειαν, φησι, του μεγαλου θεου και σωτηρος ημών Ιησου Χριστου: επειτα, ει μικρος, πως ήρπασε το γενεσθαι μεγας; (p. 592.)

52. And

[ocr errors]

52. And again, in his Exposition on the Epistle to Titus, under this 13th verse, he exclainms, Που δε εισιν οι τον γιον ελαίουντες, και ουδε θεον αυτον ανεχομενοι λεγειν; Ακουέτωσαν ότι και θεος εστι, και μεγας, το δε μεγας, επι Θεου λεγεται, ου κατα συγκρισιν την προς αλλον μικρον, αλλ' απολελυμένως, ως φυσει αυτομεγαλου οντος. Ε. δε εχθρους οντας εσωσε, τι ου δωσει τοτε, ευδοκιμουντας μας ευρων; (p. 853.)

53. Euthymius Zigabenus has adopted three of the passages which we have already quoted above (viz. Nos. 28, 30 and 35); the first in his Commentary on the Gospel of St. Matthew, chap. 17; the two latter in the Panoplia Dogmatica (Vol. ii. fol. 59 b. and fol. 25 a.)

54. Thus, Sir, have we traced the fortunes of this important text through a period of nearly a thousand years, I may now, therefore, release you from the trouble of any more Greek references, as soon as I shall have set down the words of an anonymous writer in the exposition of the Psalms edited by Balthazar Corderius. More passages, I know, might be added on this verse, to the same purport; for as I went along, tired of amassing so much, I remember that I neglected to note down one or two which fell in my way, and which I could not tell now how to recover*. But, all that more passages

could

αυτον.

* Perhaps the following was one of them: Και προ της παρουσιας αυτου δεηθωμεν αυτω, και ψαλλοντες ικετευσωμεν

Οτι θεος μέγας Κυριος, και βασιλευς μεγας επι πασαν την γην. Μεγας θεος εστιν Ιησούς Χριστος, καθως και αποστολος λεγει εν τω ειπείν, Του μεγαλου θεου

N

[ocr errors]

could do, surely may be done as well by those which I have already produced. To come, therefore, to our last citation.

[ocr errors]

Οτι δε μεγας θεος εστι Χριστος, ούτω τε ωνομάσθη και παρα ταις θεοπνευστοις γραφεις, πιστωσεται λεγων δ'μακαριος Παυλος: προσδεχομενοι την μακαριαν ελπιδα και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου θεου και σωτηρος ημών Ιησου Xgrotou. (Vol. ii. p. 946. in Psalm 94. Comm. 3.)

[merged small][ocr errors]

55. Let us now, therefore, turn for awhile to the Latin writers.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

If they were worth the trouble of transcribing, I might bring forward a series of places from these writers, almost equal in number to the Greek authorities; and all of them, as many as convey their sense of the meaning of St. Paul's words, strictly agreeing, unless perhaps in two poor exceptions, with the uniform voice of the Greek interpreters: so that it is the more to be regretted, and wondered at, that our English translators should have deprived us of that interpretation, which was the only one ever preached in all the ancient Churches.

[ocr errors][ocr errors]

But, with respect to these writers, it will be enough, in the present instance, to point out where the passages

και σωτηρος ημων Iησια Χριστου, ος εδωκεν εαυτον υπερ ημων, &c. (S. Germani, Arch. Constantinop. Rerum Ecclesiasticarum Contemplatio Biblioth Patr. a Front: Ducæo. vol. ii. p. 142.)

may

« AnteriorContinuar »