Imágenes de páginas
PDF
EPUB

του μεγαλου Θεού και σωτηρος ημών Ιησου Χριστου. Ιδου και ο υψος μεγας: πως ουν λεγεις μικρον και μεγαν ; (Vol. xi. Ρ.

235. Homil. in Epist. ad Philip. c. 2.)

Nothing, I conceive, Sir, can be more to our purpose, than the above quotation. The argument is thus: Κατα την επιφανειαν του Θεου.-JWho ever heard of επιφανεια applied to the Father? And then, to overwhelm the Arian with ten-fold confusion, it is, την επιφανειαν του μεγαλου Θεου- the Son is called the Great God,-At last, as if startled at his own inference, he asks, But indeed, may not this (in spite of the επιφανεια) still be meant of the Father? To which he replies—No, it can not; because of the remaining words, και σωτηρος ημων Ιησου Χριστου. If I mistake not, Sir, your first rule is virtually contained in this argument.

32. The last passage which I shall fetch, at present, from Chrysostom, is out of the 5th Homily, on this Epistle to Titus. .

Προσδεχομενοι, φησι, την μακαριαν ελπιδα, και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου Θεου και σωτήρος ημων. Που εισιν οι του πατρος ελατίoνα τον υιον λεγοντες και του μεγαλου, φησι, Θεου και σωτηρος. και τους εχθρους σωσας τι ουκ εργασεται τοτε ουκ * ευδοκιμουντας λαβων και του μεγαλου, φησι, θεου το μεγας επι θεου οταν λεγη, ου προς τι μέγας

* In a similar passage (below, No. 52.) Theophylact writes, tota ευδοκιμουντας, without the ουκ. See also Theophylact on Romans, c. xvi. ν. 20.

M

φησιν,

[ocr errors]

φησιν, αλλ' απολυτως μεγας: μεθ' ον ουκ αν είη μεγας, επει προς τι εστιν ει δε προς τι, κατα συγκρισιν, και ου φυσει μεγας: νυν δε ασυγκριτως μεγας: ος εδωκεν εαυτον υπερ ημων, φησιν, ίνα λυτρωσηται, &c. (Vol. xi. p. 759.)

33. I find also several passages sufficiently explicit in Cyril of Alexandria.

In vol. 5. (p. 298. part 1.) after quoting our verse, he proceeds-ει παντων ελπις εστιν ο Χριστος, εστι δε και ΘΕΟΣ ΜΕΓΑΣ και σωτηρ, τεως ου λιαν δυσσεβεις και παραΦρονες οι ποιημα λεγοντες τον υιον, και εν δουλοις καταταττειν τολμώντες, τον ω παντα προσεστιν

όσα

μονη πρέπει τη θεια φυσει και

34. Again; in the same vol. p. 744. (Dialog. Quod unus sit Christus.)

[ocr errors][ocr errors]

Ην γαρ και αυτος θεος τε όμου και ανθρωπος, οι δε την ούτω σεπτης και τεθαυμασμενην οικονομιαν αποφεροντες, ουκ οιδ' οπως, του μονογενους, ανθρωπον αυτω συναπτουσι σχετιχως, τιμαις ταις θυραθεν εξωραισμενον, και αλλοτρια δοξη λελαμπρυσμενον, και ου θεον αληθως, αλλα θεου κοινωνον και μετοχον, και υιον ψευδωνυμον, και σωτηρα σωζομενον, και λυτρουμενον λυτρωτης και του γεγραφοτος ώδι του μακαριου Παυλου, επεφανη γαρ η χαρις του Θεου και

σωτηριος πασιν ανθρωπους, ένα αρνησαμενοι την ασεβειαν και τας κοσμικας επιθυμίας, σωφρονως και επιεικως ζησωμεν εν τω νυν αιωνι, προσδεχομενοι την μακαριαν ελπιδα και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου Θεού και σωτηρος ημων

Ιησον

Ιησου Χριστου.-B. Ναι φασιν. επειδη γαρ όλως ηξιωθη συναφειας της προς τον Θεον λογον, μέγας και αυτος ωνομασθη Θεος, καιτοι γεγονως εκ σπερματος του Δαβιδ.-Α. Βαβαι της αποπληξεως; φασκοντες ειναι σοφοι εμωρανθησαν, κατα το γεγραμμενον. I may be allowed, Sir, just to remind you,

that this is all against the Nestorians. It appears, therefore, that they also acknowledged your interpretation. .

35. In the second part of the same volume (p. 75.), having quoted the entire passage, a little afterwards he asks: ειτα τις ο λεγων ουκ ειναι Θεον αληθινον τον Εμμανουηλ, του μακαριου Παυλου περι αυτου λεγοντος, του με, γαλου Θεου και σωτηρος ημών Ιησου Χριστου;

36. Also (p. 186.) υλου δε ανθρωπου προσδοκώμενου καταβαινειν εξ ουρανων, γραφει παλιν ο πανσοφος Παυλος: επεφανη γαρ η χαρις του Θεου η σωτηριος πασιν ανθρωποις, ένα αρνησαμενοι την ασεβειαν και τας κοσμικας επιθυμίας, σωφρονως και δικαιως και ευσεβως ζησωμεν εν τω νυν αιωνι, προσδεχομενοι την μακαριαν ελπιδα, και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου Θεου και σωτηρος ημών Ιησου Χριστου. Εφη δε και ετερωθι, περι των εξ αίματος Ισραηλ λογους ποιουμενος, ότι αυτων αι επαγγελιαι, και η νομοθεσια, και και διαθηκη, και εξ αυτων, το κατα σαρκα, Χριστος, ο ων επι παντων Θεος, ευλογητος εις τους αιωνας. Αμην..

37. I may also insert here, in the Latin translation of Marius Mercator, another testimony from Cyril. The original Greek of this part of the treatise is lost.

M 2

Having

Having quoted the entire verse, he continues (Cyril, vol. 5. part i. p. 792. or Mar. Mercat. p. 235.) « Ecce Deus, et magnus, plenissime nominatus est Dominus noster Jesus Christus : ipse est enim,* cujus adventum gloriæ exspectantes sobrie vivere, et irreprehensibiliter festinamus. Sed si est homo theophorus quomodo sit magnus Deus ?

38. If we pass now from Alexandria to Antioch, we shall meet your interpretation there in the writings of the learned Theodoret.

One testimony from his hand we have already seen, Letter 2d. No. 20.

39. And also a second in the 21st number of the same Letter. But we may add, besides,

40. --- και την μακαριαν περιμενειν ελπιδα, και την επιφανειαν του μεγαλου Θεου και σωτηρος ημών Ιησου Χριστου, μεθ' ου τω πατρι και δοξα συν τω παναγιω πνευματι, &c. (Vol. ii. p. 931.)

41. And his brief observation on this verse, in his Commentary:-μεγαν δε Θεον ωνομασε τον Χριστον, την αιρετικην βλασφημίαν ανελεγχων. (Vol. iii. p. 512.)

42. In the two following passages he cites our verse for another purpose: yet not so, but that we might col

* Compare Nos. 12, 33, and, below, 56,

lect,

lect, even from them, his way of understanding the clause in question. .

Και το μακαριω δε Τιτω περι της δευτερας γραφων επιφανειας, ούτως ειπε: προσδεχομενοι την μακαριαν ελπιδα και επιφανειών της δοξης του μεγαλου Θεου και σωτηρος ήμων Ιησου Χριστου. Και Θεσσαλονικευσι δε τα παραπλησια γεγραφεν (1 Thess. i. 9.) αυτοι γαρ περι αυτων απαγγελουσιν, κ.τ.λ. (Vol. iii. p. 1038.)

43. Και ο θειος αποστολος των μακαριω Τιτω γραφων, τη προτερα του σωτηρος ημων επιφανεια και την δευτεραν συνεταξεν επεφανη γαρ, φησιν, και χαρις του θεου, &c.-to Ιησου Χριστου. (Vol. iv. p. 299.) The title of the section is, περι της δευτερας του θεου και σωτηρος ημων επιφαγειας.

44. The Emperor Justinian, in his Edictum adversus tria Capitula, has quoted one of the extracts which we have given above from Gregory Nyssen (viz. No. 16.) and introduces it in the following manner.

Και ο εν αγιοις δε Γρηγόριος ο Νυσσης επισκοπος εν τη κατ’ Ευνομιου τεταρτη (Q. πεμπτω ?) λογω τα αυτα μας διδασκων γραφει ουτωςΚαι ως αν μη τις τη ακέρατο φυσει το κατα τον σταυρον παθος προστριβοιτο, δι' έτερων τρανοτερων την τοιαυτην επανορθoυται πλανην, μεσιτην αυτον Θεου και ανθρωπων, και ανθρωπον και θεον ονομαζων, ίν' εκ του τα δυο περι το εν λεγεσθαι το προσφορον νοοιτο περι εκατερων, περι μεν το Θειον και απαθεια, περι δε το ανθρω

[ocr errors]
« AnteriorContinuar »