Imágenes de páginas
PDF
EPUB

λαμένον και παρεξοντα παντως κυριον ημιον και θεον. (Oecumenius vol. i. p. 261.)

[ocr errors]

But, of the form του θεου και κυριου, in Τheophylact I find no second example; except that such was the reading of his manuscript (if we may trust the printed edition, and a copy of Theophylact, collated by Matthæi) in 2 Tim. iv. 1. The Commentary certainly might suit well enough with one person. Thus,

[ocr errors][ocr errors]

Διαμαρτυρομαι ουν ενώπιον του θεου και κυριου Ιησου Χριστου, του μελλοντος κριναι ζωντας και νεκρους.) Εφοβησε μεν τον Τιμοθεον και αλλοτε ειπων, Παραγγελλω σοι ενωπιον του θεου του ζωοποιουντας τα παντα νυνι δε φοβερωτερον ποιει τον λογον, της κρισεως εκεινης αναμνησας. Εκεινον γαρ, φησι, τον μελλοντα ευθυγας απαιτειν, μαρτυρα ποιουμαι οτι ουδε τουτο απέκρυψα απο σου. Ζωντας δε, και νεκρους, η αμαρτωλους λεγε, &c. (p. 826.)

[ocr errors]

Oecumenius, as I have already intimated, does not furnish us even with so small a matter as this.

[ocr errors]

In the single passage which I have discovered in Chrya sostom, the words are evidently used of one person.

[ocr errors]

Και τι λεγω τον προφήτης και αυτον αγω σοι τον του προφητου δεσποτης, τον κοινον ημων θεον και κυριον, τον Χριστον. (In Heliain et Viduam, vol. iii. p. 336.)

[ocr errors][ocr errors]

Indeed, there is another place, where xuplou has evidently crept in, either by the fault of the transcriber, or

the

the printer; but probably of the former*. The thirteenth verse of the sixth chapter of this same Epistle to Timothy, is printed at the head of the homily, in the editions of Sir H. Savile, Fronto Ducæus, and Montfaucon, in the following form. Παραγγελλω σοι ενώπιον του Θεού του ζωοποιουντος τα παντα, και ΚΥΡΙΟΥ Ιησου Χριστου, του facgtugno&VTOS, &c. and yet, in the context, we find in every one of them the true reading, XOLTTOU Invov. This example will help us to conceive more easily how a similar interpolation may have taken place in those. other instances. Besides, in consequence of the resemblance among one another of these two verses, and 2 Tim. iv. 1. an unsteadiness and confusion in the readings has taken place in all of them.

But, in the scarcity of all the abovementioned evidence, our last recourse must be to other writers: not for examples where they may have quoted this text, and given us the same reading, for we have already observed, that no such places are to be found; but for general instances of the form ο θεος και κυριος. Ο κυριος και θεος occurs perpetually; but the number which I have found of the other form is not great. It is something, however, to see that the phrase is always used of one person.

1. Και τους ποδας ενιπτεν αυτων σαβανω περιζωσαμενος ο ατυφος Θεος και κυριος των ολων ουκ αργυρον δη, &c. Clemens Alexandrin. Pædagog. 1. ii. c. 3.

* For the two MSS. of Chrysostom, collated by Professor Matthæi, contain exactly the same error, and the same detection of it.

I

2. Eine

2. Ειτα πρωι αυτον δν τουτον τον επιφανεντα αυτω Θεον και Κυριον, Αγγελον ονομαζει Κυριου. Εusebii Demonstratio Evangelica, lib. i. c. 5. p. 11.

C.

5. φησας αποστελειν τον των ολων θεον και κυριον Αιγυπτιοις ανθρωπον, ος σωσει αυτους. (of the Father.). Ιbidem 1. i. c. 6. p. 20.

[ocr errors]

4. Εν γαρ τη αυτου γραφή τον χρηματιζοντα αυτω Θεον και κυριον διαρρηδην παρακελευσασθαι αυτω διδασκει. Ιbid. 1. iv. c. 15. p. 178.

[ocr errors]

5. Και νυν τον δευτερον μετα τον των όλων θεον και κυριον, αυτον δη του Θεου Λογον ήξειν εις Αιγυπτoν η παρουτα προφητεια σημαινει. Of the Father. Ιbid. 1. vi. c. 20.

p. 296.

6. Τας τε γλωσσας απαντων των εθνών εν παντοιαις διαλεκτοις ανθρωπων τον ενα Θεον και κυριον επικαλουμενας. Ibid. 1. vi. c. 25. p. 306.

η. Επι σε πεποιθα τον εμαυτου θεον και κυριον και πατερα, και πεποιθα ου νυν πρωτον αρξαμενος, &c. Ιbid. Ι. Χ. a Psalmo 21, p. 500.

[ocr errors]

8. Επι πασι τουτοις προς τον εαυτου θεον και κυριον και πατερα την ευχήν αποτεινας, &c. Ιbid. p. 306.

[ocr errors]

9. Διδασκοντός του λογου ότι και των ολων θεος και κυριος, και κατα των Ασσυριων απειλησας τα λεγομενα, &c. Ejusdem in Hesaiæ, c. 31. vol ii. p. 480.

Ιο. ο

10. ο γαρ ευσπλαγχνος θεος και κυριος ημών Ιησους Χριστος ουκ εβoυλετο, &c. Ejusd. Histor. Ecclesiast. 1. v. C. 28.

11. Παρακρουσθεις υπ' αυτου ΚΑΙ τον θεον τον εαυτου και κυριου αρνούμενου, ΚΑΙ την πίστιν ην και αυτος προτερον ειχε μη φυλαξαντος. Ιbid. 1. vii. c. 30. ex Epistola Synodi contra Paulum Samosatens,

12. Η επι τοις κατοιχομενοις λυπη χωραν ουχ εξει. ο δε θεος ημων και κυριος Ιησούς Χριστος και παρακαλων τους ταπεινους παρακελη υμων τας καρδιας, Greg. Nyss. vol. ii. p. 1076. De Mortuis Orat.

13. Και επι τον νεον Αδαμ ελθειν, τον θεον μου και κυριον Ιησουν Χριστον, απο του παλαιου, &c, Greg. Nazianz. vol. i. p. 707. Οrat. 44.

14. Κηρυττουσι γαρ ουχ εαυτους, αλλα τον των ολων θεον και κυριον, τουτ' εστι Χριστον. Cyril. Alexand. vol. . iv. p. 907,

15. Ο μονογενης του Θεου γιος Ιησούς Χριστος ο Θεος και κυριος επηγγειλατο αποστειλαι τη γενει των ανθρωπων, τον παρακλητον. Τheodoreti Hist. Eccles. 1. ii. C, 21. Fides Arianorum apud Nicen. Thrạc,

16. Ιησους δε ο Θεος και κυριος των ολων ταις πολεσι, &ç, Nilus Monachus, vol. i. p. 20,

[ocr errors][merged small]

17. Τοις ηγαπηκοσι την επιφανειαν αυτου, Ιησους και των όλων Θεος τε και κυριος στεφανον δικαιοσυνης επηγγελται, Iden, vol. 1. p. 250.

18. Δεσποτη ευσεβεστατα και γαλανοτατα, νικητη, τροπαιουχω, υιω αγαπωντι τον Θεον και κυριον ημών Ιησουν Χριστον, Κωνσταντινα Αυγουστω, &c.

Martini Papæ Epist. ad Constantin. Imperat. Concil. Collectio, vol. iii.

p. 625.

[ocr errors]

19. Εν ονόματι του Θεου και κυριου και σωτηρος ημων • Ιησου Χριστου, βασιλευοντος του δεσποτου, &c. Concil. . Lateranens in Concilior. Collect. vol. iii. p. 688. Anno Christi 649.

26.

20. Ταυτα μεν ουν αυτος και των αγιων Θεος και κυριος ημών Ιησούς Χριστος πολυμερως τε και πολυτροπως δια των αγιων αυτου λαλησας πατρων περι εαυτου, &c. Concil, Lateran. vol. iii. p. 889. Anno Christi 649.

[ocr errors]

21. Της αναστασεως Χριστού του αληθινου Θεου και κυριου ημών Ιησου, του υιου του Θεού και αρχηγου των μαρτυρων. Andr. Cretens, p. 176.

[ocr errors]

02. Και ευθεως αυτη Bερνικη, η πρωην αιμορροουσα, εν μέσω της ιδιας αυτης πολεως Παρνεάδος ανεστησε τω Θεω και κυριω στηλων χαλκην εκ χαλκου θερμηλατου. Joan. Damascen. vol. 1. p. 369.

03. Δεσπόταις ευσεβεστατους και γαληνοτάτοις, νικηταις, τροπαιουχοις, τεκνοις αγαπημενοις το Θεό και κυρίω ημων

Ινσου

« AnteriorContinuar »